ಕನ್ನಡ ಸತ್ಯವೇದವು
പഴയ നിയമം
ഹബക്കുക്ക്
അദ്ധ്യായം 1
-
പ്രവാചകന്റെ ആവലാതി
- Verse 1: ഹബക്കുക്ക് പ്രവാചകന് ദര്ശനത്തില് ലഭിച്ച ദൈവത്തിന്റെ അരുളപ്പാട്.
- Verse 2: കര്ത്താവേ, എത്രനാള് ഞാന് സഹായത്തിനായി വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുകയും അങ്ങ് അത് കേള്ക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും? എത്രനാള്, അക്രമം എന്നു പറഞ്ഞു ഞാന് വിലപിക്കുകയും അങ്ങ് എന്നെ രക്ഷിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.
- Verse 3: തിന്മകളും ദുരിതങ്ങളും കാണാന് എനിക്ക് അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ട് ഇടവരുത്തുന്നു? നാശവും അക്രമവും ഇതാ, എന്റെ കണ്മുന്പില്! കലഹവും മത്സരവും തല ഉയര്ത്തുന്നു.
- Verse 4: നിയമം നിര്വീര്യമാക്കപ്പെടുന്നു. നീതി നിര്വഹിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ദുഷ്ടന് നീതിമാനെ വളയുന്നു. നീതി വികലമാക്കപ്പെടുന്നു.
-
ദൈവത്തിന്റെ മറുപടി
- Verse 5: ജനതകളുടെ ഇടയിലേക്കു നോക്കി വിസ്മയഭരിതരാകുവിന്. പറഞ്ഞാല് വിശ്വസിക്കാനാവാത്ത ഒരു പ്രവൃത്തി നിങ്ങളുടെ നാളുകളില് ഞാന് ചെയ്യാന് പോകുന്നു.
- Verse 6: ഇതാ, ഞാന് തിക്തവും വേഗമേറിയതുമായ കല്ദായജനതയെ ഇളക്കിവിടുന്നു. തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത വസതികള് സ്വന്തമാക്കാന് അവര് ഭൂതലമാകെ മുന്നേറുന്നു.
- Verse 7: ഭയവും ഭീകരതയും വിതയ്ക്കുന്നവരാണ് അവര്. നീതിയുംന്യായവും അവര് തീരുമാനിക്കുന്നതുതന്നെ.
- Verse 8: അവരുടെ കുതിരകള്ക്കു പുള്ളിപ്പുലികളെക്കാള് വേഗതയുണ്ട്. അവയ്ക്ക് ഇരതേടുന്ന ചെന്നായെക്കാള് ഭീകരതയുണ്ട്. അവരുടെ കുതിരപ്പടയാളികള് ഗര്വോടെ മുന്നേറുന്നു. അവരുടെ കുതിരപ്പടയാളികള് വിദൂരത്തുനിന്നു വരുന്നു. ഇരയെ വിഴുങ്ങാന് വെമ്പല്കൊള്ളുന്ന കഴുകനെപ്പോലെ അവര് പറന്നടുക്കുന്നു.
- Verse 9: അവര് അക്രമവുമായി വരുന്നു. അവര്ക്കു മുന്പേ അവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഭീതിനീങ്ങുന്നു. അവരുടെ തടവുകാര് മണല്ത്തരിപോലെ അസംഖ്യമാണ്.
- Verse 10: അവര് രാജാക്കന്മാരെ പരിഹസിക്കുന്നു; പ്രഭുക്കന്മാരെ അവഹേളിക്കുന്നു. കോട്ടകളെ അവര് നിസ്സാരമായി തള്ളുന്നു. മണ്തിട്ട ഉയര്ത്തി അവര് അതു പിടച്ചെടുക്കുന്നു.
- Verse 11: കാറ്റുപോലെ അവര് വീശിക്കടന്നുപോകുന്നു; സ്വന്തം ശക്തിയെ ദൈവമായി കരുതിയിരുന്നവര് പരിഭ്രാന്തരാകുന്നു.
-
ആവലാതി
- Verse 12: എന്റെ ദൈവമേ, അങ്ങ് അനാദിമുതലേ കര്ത്താവും പരിശുദ്ധനും അമര്ത്യനുമാണല്ലോ. കര്ത്താവേ, അങ്ങ് അവരെന്യായവിധിക്കായി നിയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. അഭയ ശിലയായവനെ, അങ്ങ് അവരെ ശിക്ഷയ്ക്കായി നീക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു.
- Verse 13: അങ്ങയുടെ കണ്ണുകള് തിന്മ ദര്ശിക്കാന് അനുവദിക്കാത്തവിധം പരിശുദ്ധമാണല്ലോ. അകൃത്യംനോക്കിനില്ക്കാന് അങ്ങേക്കു കഴിയുകയില്ല. അവിശ്വസ്തരായ മനുഷ്യരെ അങ്ങ് കടാക്ഷിക്കുന്നതും ദുഷ്ടന് തന്നെക്കാള് നീതിമാനായ മനുഷ്യനെ വിഴുങ്ങുന്നതും കണ്ടിട്ട് അങ്ങ് മൗനംദീക്ഷിക്കുന്നതും എന്തുകൊണ്ട്?
- Verse 14: അങ്ങ് മനുഷ്യരെ കടലിലെ മത്സ്യങ്ങളെപ്പോലെ, നാഥനില്ലാത്ത ഇഴജന്തുക്കളെപ്പോലെ, ആക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?
- Verse 15: അവന് അവരെയെല്ലാം ചൂണ്ടയിട്ടു പിടിക്കുന്നു; വലയില്ക്കുടുക്കി വലിച്ചെടുക്കുന്നു. തന്റെ കോരുവലയില് അവയെ ശേഖരിക്കുന്നു. അപ്പോള് അവന് സന്തോഷിച്ചുല്ലസിക്കുന്നു.
- Verse 16: തന്നിമിത്തം അവന് തന്റെ വലയ്ക്കു ബലികളും തന്റെ കോരുവലയ്ക്കു ധൂപവും അര്പ്പിക്കുന്നു. അവ മൂലമാണല്ലോ അവന് സമൃധിയില് കഴിയുന്നതും സമ്പന്നമായി ആഹാരം കഴിക്കുന്നതും.
- Verse 17: ജനതകളെ നിരന്തരം നിര്ദയമായി വധിച്ചു കൊണ്ട് അവന് വല കുടഞ്ഞ് ശൂന്യമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമോ?
