வேதாகமம்
പഴയ നിയമം
റൂത്ത്
അദ്ധ്യായം 2
-
റൂത്ത് ബോവാസിന്റെ വയലില്
- Verse 1: നവോമിയുടെ ഭര്ത്തൃകുടുംബത്തില് ബോവാസ് എന്നു പേരായ ഒരു ധനികന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
- Verse 2: ഞാന് പോയി എന്നെ അനുവദിക്കുന്നവരുടെ വയലില് കാലാപെറുക്കട്ടെ എന്ന് മൊവാബ്യയായ റൂത്ത് നവോമിയോടു ചോദിച്ചു.
- Verse 3: അവള് പറഞ്ഞു: പോയ്ക്കൊള്ളുക. റൂത്ത് വയലില്ച്ചെന്ന് കൊയ്ത്തുകാരുടെ പിറകേ കാലാപെറുക്കി. എലിമെലെക്കിന്റെ കുടുംബത്തില്പ്പെട്ട ബോവാസിന്റെ വയലിലാണ് അവള് എത്തിച്ചേര്ന്നത്.
- Verse 4: ബോവാസ് ബേത്ലെഹെമില്നിന്നു വന്നു. കര്ത്താവ് നിങ്ങളോടുകൂടെ എന്നുപറഞ്ഞ് അവന് കൊയ്ത്തുകാരെ അഭിവാദനം ചെയ്തു. കര്ത്താവ് അങ്ങയെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ എന്ന് അവര് പ്രത്യഭിവാദനം ചെയ്തു.
- Verse 5: കൊയ്ത്തുകാരുടെ മേല്നോട്ടം വഹിച്ചിരുന്ന ഭൃത്യനോട് ബോവാസ് ചോദിച്ചു: ആരാണ് ഈയുവതി?
- Verse 6: നവോമിയോടൊപ്പം മൊവാബില്നിന്നു വന്ന മൊവാബ്യ സ്ത്രീയാണിവള് എന്നു ഭൃത്യന് മറുപടി നല്കി.
- Verse 7: വയലില് കാലാപെറുക്കാന് അനുവദിക്കണമേ എന്ന് അവള് അപേക്ഷിച്ചു. രാവിലെ മുതല് ഇതുവരെ വിശ്രമമില്ലാതെ കാലാപെറുക്കുകയാണ്.
- Verse 8: അപ്പോള് ബോവാസ് റൂത്തിനോടു പറഞ്ഞു: മകളേ, കാലാപെറുക്കാന് ഇവിടംവിട്ടു മറ്റു വയലുകളില് പോകേണ്ടാ. എന്റെ ദാസിമാരോടു കൂടെ ചേര്ന്നുകൊള്ളുക.
- Verse 9: അവര് കൊയ്യുന്നതെവിടെയെന്നു നോക്കി അവരെ പിന്തുടരുക. നിന്നെ ശല്യപ്പെടുത്തരുതെന്നു ഭൃത്യന്മാരോടു ഞാന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നിനക്കു ദാഹിക്കുമ്പോള് അവര് കോരിവച്ചിട്ടുള്ള വെള്ളം കുടിക്കാം.
- Verse 10: അവള് സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചുകൊണ്ടു ബോവാസിനോടു പറഞ്ഞു: അന്യനാട്ടുകാരിയായ എന്നോടു കരുണതോന്നാന് ഞാന് അങ്ങേക്ക് എന്തു നന്മ ചെയ്തു?
- Verse 11: ബോവാസ് പറഞ്ഞു: ഭര്ത്താവിന്റെ മരണത്തിനുശേഷം നീ അമ്മായിയമ്മയ്ക്കുവേണ്ടി ചെയ്തതും മാതാപിതാക്കളെയും സ്വദേശത്തെയും വിട്ട് അപരിചിതരായ ജനത്തിന്റെ ഇടയില് വന്നതുമെല്ലാം എനിക്ക് അറിയാം.
- Verse 12: നിന്റെ പ്രവൃത്തികള്ക്കു കര്ത്താവ് പ്രതിഫലം നല്കും. നീ അഭയം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കര്ത്താവ് നിന്നെ സമൃദ്ധമായി അനുഗ്രഹിക്കും.
- Verse 13: അപ്പോള് റൂത്ത് പറഞ്ഞു: യജമാനനേ, അങ്ങ് എന്നോടു വലിയ ദയയാണു കാണിക്കുന്നത്; എന്തെന്നാല്, ഞാന് അങ്ങയുടെ ദാസിമാരില് ഒരുവളല്ല. എങ്കിലും, ഈ ദാസിയെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും കരുണയോടെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു.
- Verse 14: ഭക്ഷണ സമയത്ത് ബോവാസ് അവളോടു പറഞ്ഞു: വന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ. വീഞ്ഞില് മുക്കി അപ്പം ഭക്ഷിച്ചു കൊള്ളൂ. അങ്ങനെ അവള് കൊയ്ത്തുകാരോടുകൂടെ ഇരുന്നു. അവന് അവള്ക്കു മലര് കൊടുത്തു; അവള് ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തയായി; ബാക്കിയും വന്നു.
- Verse 15: അവള് കാലാപെറുക്കാന് എഴുന്നേറ്റപ്പോള് ബോവാസ് ഭൃത്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു: അവള് കറ്റകളുടെ ഇടയില്നിന്നും ശേഖരിച്ചുകൊള്ളട്ടെ.
- Verse 16: അവളെ ശകാരിക്കരുത്. കറ്റകളില്നിന്നു കുറേശ്ശെ വലിച്ചൂരി അവള്ക്കു പെറുക്കാന് ഇടണം. അവളെ ശാസിക്കരുത്.
- Verse 17: അങ്ങനെ അവള് സന്ധ്യവരെ കാലാപെറുക്കി. മെതിച്ചപ്പോള് ഏകദേശം ഒരു ഏഫാ ബാര്ലി ഉണ്ടായിരുന്നു.
- Verse 18: അവള് അതെടുത്തുകൊണ്ടു നഗരത്തിലേക്കു പോയി, താന് ശേഖരിച്ച ധാന്യം അമ്മായിയമ്മയെ കാണിച്ചു; ബാക്കിവന്ന ആഹാരം അവള്ക്കു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു.
- Verse 19: അമ്മായിയമ്മ ചോദിച്ചു: എവിടെയാണ് ഇന്നു നീ കാലാ പെറുക്കിയത്? എവിടെയാണ് ഇന്നു നീ ജോലി ചെയ്തത്? നിന്നോടു കരുണതോന്നിയ മനുഷ്യന് അനുഗൃഹീതനാകട്ടെ! താനിന്നു ജോലി ചെയ്തത് ബോവാസിനോടു കൂടെ ആണെന്ന് അവള് അമ്മായിയമ്മയോടു പറഞ്ഞു.
- Verse 20: നവോമി മരുമകളോടു പറഞ്ഞു: ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോടും മരിച്ചവരോടും കാരുണ്യം കാണിക്കുന്ന കര്ത്താവ് അവനെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ! അവള് തുടര്ന്നു: അവന് നമ്മുടെ ബന്ധുവാണ് - ഉറ്റബന്ധു.
- Verse 21: റൂത്ത് പറഞ്ഞു: കൊയ്ത്തു മുഴുവന് തീരുവോളം വേലക്കാരോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കണമെന്ന് അവന് എന്നോടു പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
- Verse 22: നവോമി മരുമകളോടു പറഞ്ഞു: മറ്റു വയലുകളില്പോയി ശല്യം ഏല്ക്കാനിടയാകാതെ നീ അവന്റെ ദാസിമാരോടുകൂടെ പോകുന്നതാണു നല്ലത്.
- Verse 23: അങ്ങനെ ബാര്ലിയുടെയും ഗോതമ്പിന്റെയും വിളവെടുപ്പു കഴിയുന്നതു വരെ അവള് ബോവാസിന്റെ ദാസിമാരോടു ചേര്ന്നുനിന്നു കാലാപെറുക്കി; തന്റെ അമ്മായിയമ്മയോടൊത്തു ജീവിച്ചു.
