ಕನ್ನಡ ಸತ್ಯವೇದವು
പുതിയ നിയമം
മര്ക്കോസ്
അദ്ധ്യായം 4
-
വിതക്കാരന്റെ ഉപമ (മത്തായി 13: 113 : 9 ) (ലൂക്കാ 8 : 48 : 8 )
- Verse 1: കടല്ത്തീരത്തുവച്ച് യേശു വീണ്ടും പഠിപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി. വളരെ വലിയ ഒരു ജനാവലി അവനുചുറ്റും കൂടി. അതിനാല്, കടലില് കിടന്ന ഒരു വഞ്ചിയില് അവന് കയറി ഇരുന്നു. ജനങ്ങളെല്ലാം കരയില് കടലിനഭിമുഖമായി നിന്നു.
- Verse 2: അവന് ഉപമ കള്വഴി പല കാര്യങ്ങള് അവരെ പഠിപ്പിച്ചു.
- Verse 3: അവരെ ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ട് അവന് പറഞ്ഞു: കേള്ക്കുവിന്, ഒരു വിതക്കാരന് വിതയ്ക്കാന് പുറപ്പെട്ടു.
- Verse 4: വിതച്ചപ്പോള് വിത്തുകളില് ചിലതു വഴിയരികില് വീണു. പക്ഷികള് വന്ന് അവ തിന്നുകളഞ്ഞു.
- Verse 5: മറ്റുചിലത് മണ്ണ് അധികമില്ലാത്ത പാറപ്പുറത്തു വീണു. മണ്ണിന് ആഴമില്ലാതിരുന്നതിനാല് അതു പെട്ടെന്നു മുളച്ചുപൊങ്ങി.
- Verse 6: സൂര്യനുദിച്ചപ്പോള് അതു വെയിലേറ്റു വാടുകയും വേരില്ലാതിരുന്നതിനാല് കരിഞ്ഞുപോവുകയുംചെയ്തു.
- Verse 7: വേറെ ചിലതു മുള്ച്ചെടികള്ക്കിടയില് വീണു. മുള്ച്ചെടികള് വളര്ന്ന് അതിനെ ഞെരുക്കിക്ക ളഞ്ഞു. അതു ഫലം പുറപ്പെടുവിച്ചില്ല.
- Verse 8: ശേഷിച്ചവിത്തുകള് നല്ല മണ്ണില് പതിച്ചു. അവ തഴച്ചുവളര്ന്ന്, മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം വിളയി ച്ചു.
- Verse 9: അവന് പറഞ്ഞു: കേള്ക്കാന് ചെവിയുള്ളവന് കേള്ക്കട്ടെ.
-
ഉപമകളുടെ ഉദ്ദേശ്യം (മത്തായി 13: 1013 : 17 ) (ലൂക്കാ 8 : 98 : 10 )
- Verse 10: അവന് തനിച്ചായപ്പോള് പന്ത്രണ്ടുപേരും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന മറ്റുള്ളവരും ഉപമകളെക്കുറിച്ച് അവനോടു ചോദിച്ചു.
- Verse 11: അവന് പറഞ്ഞു: ദൈവരാജ്യത്തിന്റെ രഹസ്യം നിങ്ങള്ക്കാണു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, പുറത്തുള്ളവര്ക്കാകട്ടെ, എല്ലാം ഉപമകളിലൂടെ മാത്രം.
- Verse 12: അവര് കണ്ടിട്ടും കാണാതിരിക്കുന്നതിനും കേട്ടിട്ടും ഗ്രഹിക്കാതിരിക്കുന്നതിനും അങ്ങനെ അവര് മനസ്സുതിരിഞ്ഞ് മോചനം പ്രാപിക്കാതിരിക്കുന്നതിനും വേണ്ടിയാണ് അത്.
-
വിതക്കാരന്റെ ഉപമ - വിശദീകരണം (മത്തായി 13: 1813 : 23 ) (ലൂക്കാ 8 : 118 : 15 )
- Verse 13: അവന് അവരോടു ചോദിച്ചു: ഈ ഉപമ നിങ്ങള്ക്കു മനസ്സിലാകുന്നില്ലേ? അങ്ങനെയെങ്കില്, ഉപമകളെല്ലാം നിങ്ങള് എങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കും?
- Verse 14: വിതക്കാരന് വചനം വിതയ്ക്കുന്നു. ചിലര് വചനം ശ്ര വിക്കുമ്പോള്ത്തന്നെ സാത്താന്വന്ന്,
- Verse 15: അവരില് വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വചനം നീക്കംചെയ്യുന്നു. ഇവരാണ് വഴിയരികില് വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്ത്.
- Verse 16: ചിലര് വചനം കേള്ക്കുമ്പോള് സന്തോഷപൂര്വം അതു സ്വീകരിക്കുന്നു. പാറപ്പുറത്തു വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്ത് ഇവരാണ്.
- Verse 17: വേരില്ലാത്തതിനാല്, അവ അല്പസമയത്തേക്കുമാത്രം നിലനില്ക്കുന്നു. വചനത്തെപ്രതി ക്ലേശവും പീഡയുമുണ്ടാകുമ്പോള് തത്ക്ഷണം അവര് വീണുപോകുന്നു.
- Verse 18: മുള്ച്ചെടികള്ക്കിടയില് വിതയ്ക്കപ്പെട്ടത് മറ്റുചിലരാണ്. അവര് വചനം ശ്രവിക്കുന്നു.
- Verse 19: എന്നാല്, ലൗകിക വ്യഗ്രതയും ധനത്തിന്റെ ആകര്ഷണവും മറ്റു വസ്തുക്കള്ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹവും അവരില് കടന്നുകൂടി വചനത്തെ ഞെരുക്കുകയും അതു ഫലശൂന്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു.
- Verse 20: നല്ല മണ്ണില് വിതയ്ക്കപ്പെട്ട വിത്താകട്ടെ, വചനം ശ്രവിക്കുകയും സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ്. അവര് മുപ്പതുമേനിയും അറുപതുമേനിയും നൂറുമേനിയും ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
-
ദീപം മറച്ചുവയ്ക്കരുത് (ലൂക്കാ 8: 168 : 18 )
- Verse 21: അവന് അവരോടു പറഞ്ഞു: വിളക്കുകൊണ്ടുവരുന്നത് പറയുടെ കീഴിലോകട്ടിലിന്റെ അടിയിലോ വയ്ക്കാനാണോ? പീഠത്തിന്മേല് വയ്ക്കാനല്ലേ?
- Verse 22: വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാതെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒന്നുമില്ല. വെളിച്ചത്തുവരാതെ രഹസ്യമായിരിക്കുന്നതും ഒന്നുമില്ല.
- Verse 23: കേള്ക്കാന് ചെവിയുള്ളവന് കേള്ക്കട്ടെ. അവന് പറഞ്ഞു:
- Verse 24: നിങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്ക്കുവിന്. നിങ്ങള് അളക്കുന്ന അളവില്ത്തന്നെ നിങ്ങള്ക്കും അളന്നുകിട്ടും; കൂടുതലും ലഭിക്കും.
- Verse 25: ഉള്ള വനു നല്കപ്പെടും; ഇല്ലാത്തവനില്നിന്ന് ഉള്ളതുപോലും എടുക്കപ്പെടും.
-
വിത്തിന്റെ ഉപമ
- Verse 26: അവന് പറഞ്ഞു: ദൈവരാജ്യം, ഒരുവന് ഭൂമിയില് വിത്തു വിതയ്ക്കുന്നതിനു സദൃശം.
- Verse 27: അവന് രാവും പകലും ഉറങ്ങിയും ഉണര്ന്നും കഴിയുന്നു. അവന് അറിയാതെതന്നെ വിത്തുകള് പൊട്ടിമുളച്ചു വളരുന്നു.
- Verse 28: ആദ്യം ഇല, പിന്നെ കതിര്, തുടര്ന്ന് കതിരില് ധാന്യമണികള് - ഇങ്ങനെ ഭൂമി ഫലം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു.
- Verse 29: ധാന്യം വിളയുമ്പോള് കൊയ്ത്തിനു കാലമാകുന്നതുകൊണ്ട് അവന് അരിവാള് വയ്ക്കുന്നു.
-
കടുകുമണിയുടെ ഉപമ (മത്തായി 13: 3113 : 32 ) (മത്തായി 13 : 3413 : 35 ) (ലൂക്കാ 13 : 1813 : 19 )
- Verse 30: അവന് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ദൈവരാജ്യത്തെ എന്തിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തും? എന്ത് ഉപമകൊണ്ട് അതിനെ വിശദീകരിക്കും?
- Verse 31: അത് ഒരു കടുകുമണിക്കു സദൃശ മാണ്. നിലത്തു പാകുമ്പോള് അതു ഭൂമിയിലുള്ള എല്ലാ വിത്തുകളെയുംകാള് ചെറുതാണ്.
- Verse 32: എന്നാല്, പാകിക്കഴിയുമ്പോള് അതുവളര്ന്ന് എല്ലാ ചെടികളെയുംകാള് വലുതാവുകയും വലിയ ശാഖകള് പുറ പ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ, ആകാശത്തിലെ പക്ഷികള്ക്ക് അതിന്റെ തണലില് ചേക്കേറാന് കഴിയുന്നു.
- Verse 33: അവര്ക്കു മനസ്സിലാകുംവിധം ഇത്തരം അനേകം ഉപമകളിലൂടെ അവന് വചനം പ്രസംഗിച്ചു.
- Verse 34: ഉപമകളിലൂടെയല്ലാതെ അവന് അവരോടു സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല. എന്നാല്, ശിഷ്യന്മാര്ക്ക് എല്ലാം രഹസ്യമായി വിശ ദീകരിച്ചുകൊടുത്തിരുന്നു.
-
കടലിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു (മത്തായി 8: 238 : 27 ) (ലൂക്കാ 8 : 228 : 25 )
- Verse 35: അന്നു സായാഹ്നമായപ്പോള് അവന് അവരോടു പറഞ്ഞു:
- Verse 36: നമുക്ക് അക്കരയ്ക്കുപോകാം. അവര് ജനക്കൂട്ടത്തെ വിട്ട്, അവന് ഇരുന്ന വഞ്ചിയില്ത്തന്നെ അവനെ അക്കരയ്ക്കു കൊണ്ടുപോയി. വേറെ വള്ളങ്ങളും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
- Verse 37: അപ്പോള് ഒരു വലിയ കൊടുങ്കാറ്റുണ്ടായി. തിരമാലകള് വഞ്ചിയിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു കയറി. വഞ്ചിയില് വെള്ളം നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
- Verse 38: യേശു അമരത്തു തലയണവച്ച് ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അവര് അവനെ വിളിച്ചുണര്ത്തി പറഞ്ഞു: ഗുരോ, ഞങ്ങള് നശിക്കാന് പോകുന്നു. നീ അതു ഗൗനിക്കുന്നില്ലേ?
- Verse 39: അവന് ഉണര്ന്ന് കാറ്റിനെ ശാസിച്ചുകൊണ്ട് കടലിനോടു പറഞ്ഞു: അടങ്ങുക; ശാന്തമാവുക. കാറ്റു ശമിച്ചു; പ്രശാന്തത ഉണ്ടായി.
- Verse 40: അവന് അവരോടു ചോദിച്ചു: നിങ്ങള് ഭയപ്പെടുന്നതെന്ത്? നിങ്ങള്ക്കു വിശ്വാസമില്ലേ?
- Verse 41: അവര് അത്യധികം ഭയന്ന് പരസ്പരം പറഞ്ഞു: ഇവന് ആരാണ്! കാറ്റും കടലും പോലും ഇവനെ അനുസരിക്കുന്നല്ലോ!
