வேதாகமம்
പഴയ നിയമം
ബാറൂക്ക്
അദ്ധ്യായം 3
-
- Verse 1: സര്വശക്തനായ കര്ത്താവേ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമേ, ദുഃഖിതമായ ആത്മാവും തളര്ന്ന ഹൃദയവും ഇതാ, അങ്ങയോടു നിലവിളിക്കുന്നു.
- Verse 2: കര്ത്താവേ,ശ്രവിക്കണമേ, കരുണ തോന്നണമേ. ഞങ്ങള് അങ്ങയുടെ മുന്പില് പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
- Verse 3: അങ്ങ് എന്നേക്കും സിംഹാസനസ്ഥനാണ്. ഞങ്ങളോ എന്നേക്കുമായി നശിക്കുന്നു.
- Verse 4: സര്വശക്തനായ കര്ത്താവേ, ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമേ, ഇസ്രായേലിലെ മരണത്തിന് ഉഴിഞ്ഞിട്ടവരുടെ, ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കര്ത്താവിന്റെ സ്വരം ശ്രവിക്കാതെ അവിടുത്തെ മുന്പില് പാപം ചെയ്യുകയും അങ്ങനെ ഞങ്ങളുടെ മേല് അനര്ഥം വരുത്തിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തവരുടെ മക്കളുടെ, പ്രാര്ഥന ശ്രവിക്കണമേ.
- Verse 5: ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അപരാധങ്ങള് ഓര്ക്കാതെ, അങ്ങയുടെ നാമത്തെയും ശക്തിയെയും ഇപ്പോള് സ്മരിക്കണമേ.
- Verse 6: എന്തെന്നാല്, അങ്ങാണ് ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കര്ത്താവ്.
- Verse 7: കര്ത്താവേ, അങ്ങയെ ഞങ്ങള് സ്തുതിക്കും. അങ്ങയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നതിനായി അങ്ങയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തില് അങ്ങ് നിക്ഷേപിച്ചു. അങ്ങയുടെ മുന്പില് പാപം ചെയ്ത ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങള് ഞങ്ങള് ഹൃദയത്തില് നിന്ന് ഉപേക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതിനാല് ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തില് ഞങ്ങള് അങ്ങയെ പുകഴ്ത്തും.
- Verse 8: ഞങ്ങളുടെ ദൈവമായ കര്ത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ച ഞങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങള് നിമിത്തം ഞങ്ങള് നിന്ദയും ശാപവും ശി ക്ഷയും ഏറ്റുകൊണ്ട് അങ്ങ് ഞങ്ങളെ ചിത റിച്ചു കളഞ്ഞഇടങ്ങളില് ഇതാ, ഞങ്ങള് ഇന്നും പ്രവാസികളായി കഴിയുന്നു.
-
യഥാര്ഥജ്ഞാനം
- Verse 9: ഇസ്രായേലേ, ജീവന്റെ കല്പനകള് കേള്ക്കുക, ശ്രദ്ധാപൂര്വം ജ്ഞാനമാര്ജിക്കുക,
- Verse 10: ഇസ്രായേലേ, നീ ശത്രുരാജ്യത്ത് അകപ്പെടാന് എന്താണു കാരണം? വിദേശത്തുവച്ചു വാര്ധക്യം പ്രാപിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? മൃതരോടൊപ്പം അശുദ്ധനാകാന് കാരണമെന്ത്?
- Verse 11: പാതാളത്തില് പതിക്കുന്ന വരോടൊപ്പം നീ ഗണിക്കപ്പെടുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?
- Verse 12: ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉറവിടം നീ പരിത്യജിച്ചു.
- Verse 13: ദൈവത്തിന്റെ മാര്ഗത്തില് ചരിച്ചിരുന്നെങ്കില് നീ എന്നേക്കും സമാധാനത്തില് വസിക്കുമായിരുന്നു.
- Verse 14: ജ്ഞാനവും ശക്തിയും വിവേകവും എവിടെയുണ്ടെന്ന് അറിയുക. ദീര്ഘായുസ്സും ജീവനും സമാധാനവും കണ്ണുകള്ക്കു പ്രകാശവും എവിടെയുണ്ടെന്ന് അപ്പോള് നീ ഗ്രഹിക്കും.
- Verse 15: അവളുടെ നികേതനം ആരാണ് കണ്ടെണ്ടത്തിയത്? ആര് അവളുടെ കലവറയില് പ്രവേശിച്ചിട്ടുണ്ട്?
- Verse 16: ജനതകളുടെ രാജാക്കന്മാര് എവിടെ? ഭൂമിയിലെ മൃഗങ്ങളെ ഭരിക്കുന്നവരെവിടെ?
- Verse 17: ആകാശത്തിലെ പക്ഷികളെക്കൊണ്ടു വിനോദിക്കുന്നവര് എവിടെ? എത്ര കിട്ടിയാലും മതിവരാത്ത സ്വര്ണത്തിലും വെ ള്ളിയിലും വിശ്വാസമര്പ്പിച്ച് അതു സംഭരിച്ചുവയ്ക്കുന്നവരെവിടെ?
- Verse 18: പണം നേടാന് ആര്ത്തി പൂണ്ട് അതിരറ്റ് അധ്വാനിക്കുന്നവരെവിടെ?
- Verse 19: അവര് അപ്രത്യക്ഷരായി, പാതാളത്തില് നിപതിച്ചു. അവരുടെ സ്ഥാനത്ത് മറ്റുള്ളവര് വന്നിരിക്കുന്നു.
- Verse 20: പുതുതലമുറ പകല്വെളിച്ചം കാണുകയും ഭൂമിയില് വസിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാല്, അറിവിലേക്കുള്ള മാര്ഗം അവര് പഠിച്ചില്ല; അവളുടെ പാതകള് മനസ്സിലാക്കിയില്ല; അവളെ കര സ്ഥമാക്കിയുമില്ല;
- Verse 21: അവരുടെ പുത്രന്മാര് അവളുടെ പാതയില്നിന്നു വ്യതിചലിച്ച് അകന്നുപോയി.
- Verse 22: കാനാനില് അവളെപ്പറ്റി കേട്ടിട്ടില്ല. തേമാനില് അവളെ കണ്ടിട്ടില്ല.
- Verse 23: ഭൂമിയില് ജ്ഞാനം അന്വേഷിക്കുന്ന ഹാഗാറിന്റെ പുത്രന്മാരോ മിദിയാനിലെയും തേമാനിലെയും വ്യാപാരികളോ ജ്ഞാനാന്വേഷികളോ, കഥ ചമയ്ക്കുന്നവരോ ജ്ഞാനത്തിലേക്കുള്ള മാര്ഗം മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല; അവളുടെ പാതകളെക്കുറിച്ചു ചിന്തിച്ചിട്ടുമില്ല.
- Verse 24: ഇസ്രായേലേ, ദൈവത്തിന്റെ ആലയം എത്ര വലുതാണ്! അവിടുത്തെ ദേശം വിസ്തൃതമാണ്.
- Verse 25: അതു വിസ്തൃതവും അതിരറ്റതുമാണ്; ഉന്നതവും അപരിമേയവുമാണ്.
- Verse 26: പണ്ടുമുതലേ പ്രശസ്തരായ മല്ലന്മാരും അതികായന്മാരുംയുദ്ധവിദഗ്ധന്മാരും അവിടെ ജനിച്ചു.
- Verse 27: ദൈവം അവരെ തിരഞ്ഞെടുത്തില്ല; അറിവിന്റെ മാര്ഗം കാണിച്ചുകൊടുത്തുമില്ല.
- Verse 28: ജ്ഞാനമില്ലാതിരുന്നതിനാല് അവര് നശിച്ചു. അവരുടെ ഭോഷത്തം നിമിത്തം അവര് നശിച്ചു.
- Verse 29: ആരാണു സ്വര്ഗത്തില് കയറി അവളെ പിടിച്ചു മേഘത്തില് നിന്നു താഴെക്കൊണ്ടുവരുന്നത്?
- Verse 30: സമുദ്രം കടന്ന് അവളെ കണ്ടുപിടിച്ചത് ആര്? തനി സ്വര്ണം കൊടുത്ത് ആര് അവളെ വാങ്ങും?
- Verse 31: അവളുടെ അടുത്തേക്കുള്ള മാര്ഗം ആര്ക്കും അറിവില്ല. ആ മാര്ഗത്തെക്കുറിച്ചു ശ്രദ്ധിക്കുന്നവരുമില്ല.
- Verse 32: എന്നാല് എല്ലാം അറിയുന്നവന് അവളെ അറിയുന്നു. അവിടുന്ന് അവളെ തന്റെ അറിവുകൊണ്ടു കണ്ടെണ്ടത്തി. എന്നേക്കുമായി ഭൂമിയെ സ്ഥാപിച്ചവന് അതു നാല്ക്കാലികളെക്കൊണ്ടു നിറച്ചു.
- Verse 33: അവിടുന്ന് പ്രകാശം അയയ്ക്കുന്നു, അതു പോകുന്നു. അവിടുന്ന് വിളിച്ചു; ഭയത്തോടുകൂടെ അത് അനുസരിച്ചു.
- Verse 34: ന ക്ഷത്രങ്ങള് തങ്ങളുടെയാമങ്ങളില് പ്രകാശിക്കുകയും ആഹ്ലാദിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുന്ന് അവയെ വിളിച്ചു. ഇതാ, ഞങ്ങള് എന്ന് അവ പറഞ്ഞു. തങ്ങളെ സൃഷ്ടിച്ചവനുവേണ്ടി അവ സന്തോഷപൂര്വം മിന്നിത്തിളങ്ങി.
- Verse 35: അവിടുന്നാണ് നമ്മുടെ ദൈവം. അവിടുത്തോടു തുലനം ചെയ്യാന് ഒന്നുമില്ല.
- Verse 36: അവിടുന്ന് അറിവിലേക്കുള്ള എല്ലാ വഴികളും കണ്ടെണ്ടത്തി. അവളെ തന്റെ ദാസനായ യാക്കോബിന്, താന് സ്നേഹിച്ച ഇസ്രായേലിന്, കൊടുത്തു.
- Verse 37: അനന്തരം അവള് ഭൂമിയില് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുകയും മനുഷ്യരുടെയിടയില് വസിക്കുകയും ചെയ്തു.
