పరిశుద్ధ గ్రంథము
പഴയ നിയമം
ഉല്പത്തി പുസ്തകം
അദ്ധ്യായം 19
സോദോമിന്റെ പാപം1 : വൈകുന്നേരമായപ്പോള് ആ രണ്ടു ദൂതന്മാര് സോദോമില് ചെന്നു. ലോത്ത് നഗരവാതില്ക്കല് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അവരെക്കണ്ടപ്പോള് ലോത്ത് അവരെ എതിരേല്ക്കാനായി എഴുന്നേറ്റുചെന്ന് നിലംപറ്റെ താണുവണങ്ങി.
2 : അവന് പറഞ്ഞു: യജമാനന്മാരേ, ദാസന്റെ വീട്ടിലേക്കു വന്നാലും. കാല് കഴുകി രാത്രി ഇവിടെ തങ്ങുക. രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു യാത്ര തുടരാം. അവര് മറുപടി പറഞ്ഞു: വേണ്ടാ, രാത്രി ഞങ്ങള് തെരുവില് കഴിച്ചുകൊള്ളാം.
3 : അവന് വളരെ നിര്ബന്ധിച്ചപ്പോള് അവര് അവന്റെ വീട്ടിലേക്കുപോയി. അവന് അവര്ക്കൊരു വിരുന്നൊരുക്കി; പുളിപ്പില്ലാത്ത അപ്പവും ഉണ്ടാക്കി. അവര് അതു ഭക്ഷിച്ചു.
4 : അവര് കിടക്കുംമുമ്പേ സോദോം നഗരത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗത്തും നിന്നുയുവാക്കന്മാര് മുതല് വൃദ്ധന്മാര്വരെയുള്ള എല്ലാവരും വന്നു വീടുവളഞ്ഞു.
5 : അവര് ലോത്തിനെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: രാത്രി നിന്റെയടുക്കല് വന്നവരെവിടെ? ഞങ്ങള്ക്ക് അവരുമായി സുഖഭോഗങ്ങളിലേര്പ്പെടേണ്ടതിന് അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുക.
6 : ലോത്ത് പുറത്തിറങ്ങി, കതകടച്ചിട്ട് അവരുടെ അടുത്തേക്കുചെന്നു.
7 : അവന് പറഞ്ഞു: സഹോദരരേ, ഇത്തരം മ്ലേച്ഛത കാട്ടരുതെന്ന് ഞാന് നിങ്ങളോടുയാചിക്കുന്നു.
8 : പുരുഷസ്പര്ശമേല്ക്കാത്ത രണ്ടു പെണ്മക്കള് എനിക്കുണ്ട്. അവരെ നിങ്ങള്ക്കു വിട്ടുതരാം. ഇഷ്ടംപോലെ അവരോടു ചെയ്തുകൊള്ളുക. പക്ഷേ, ഈ പുരുഷന്മാരെ മാത്രം ഒന്നും ചെയ്യരുത്. എന്തെന്നാല്, അവര് എന്റെ അതിഥികളാണ്. മാറിനില്ക്കൂ, അവര് അട്ടഹസിച്ചു.
9 : പരദേശിയായി വന്നവന് ന്യായം വിധിക്കുവാന് ഒരുങ്ങുന്നു! അവരോടെന്നതിനെക്കാള് മോശമായി നിന്നോടും ഞങ്ങള് പെരുമാറും. അവര് ലോത്തിനെ ശക്തിയായി തള്ളിമാറ്റി വാതില് തല്ലിപ്പൊളിക്കാന് ചെന്നു.
10 : പക്ഷേ, ലോത്തിന്റെ അതിഥികള് കൈനീട്ടി അവനെ വലിച്ചു വീട്ടിനുള്ളിലാക്കിയിട്ട് വാതിലടച്ചു.
11 : വാതില്ക്കലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരെയും അവര് അന്ധരാക്കി. അവര് വാതില് തപ്പിത്തടഞ്ഞു വലഞ്ഞു.
12 : ആ രണ്ടുപേര് ലോത്തിനോടു പറഞ്ഞു: ഇവരെക്കൂടാതെ നിനക്ക് ആരെങ്കിലും ഇവിടെയുണ്ടോ? പുത്രന്മാരോ പുത്രികളോ മരുമക്കളോ മറ്റാരെങ്കിലുമോ നഗരത്തില് ഉണ്ടെങ്കില് എല്ലാവരെയും ഉടന് പുറത്തു കടത്തിക്കൊള്ളുക.
13 : ഈ സ്ഥലം ഞങ്ങള് നശിപ്പിക്കാന് പോവുകയാണ്. ഇവിടത്തെ ജനങ്ങള്ക്കെതിരേ രൂക്ഷമായ നിലവിളി കര്ത്താവിന്റെ മുമ്പില് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇവിടം നശിപ്പിക്കാന് കര്ത്താവു ഞങ്ങളെ അയച്ചിരിക്കുകയാണ്.
14 : ഉടനെ ലോത്ത് തന്റെ പുത്രിമാരെ വിവാഹം ചെയ്യാനിരുന്നവരുടെ അടുത്തുചെന്നുപറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റ് ഉടനെ സ്ഥലം വിട്ടുപോവുക. കര്ത്താവ് ഈ നഗരം നശിപ്പിക്കാന് പോവുകയാണ്. എന്നാല് അവന് തമാശ പറയുകയാണ് എന്നത്രേ അവര്ക്കു തോന്നിയത്.
15 : നേരം പുലര്ന്നപ്പോള് ദൂതന്മാര് ലോത്തിനോടു പറഞ്ഞു: എഴുന്നേറ്റു ഭാര്യയെയും പെണ്മക്കള് രണ്ടുപേരെയും കൂട്ടി വേഗം പുറപ്പെടുക. അല്ലെങ്കില് നഗരത്തോടൊപ്പം നിങ്ങളും നശിച്ചുപോകും.
16 : എന്നാല്, അവന് മടിച്ചുനിന്നു. കര്ത്താവിന് അവനോടു കരുണ തോന്നിയതുകൊണ്ട് ആ മനുഷ്യര് അവനെയും ഭാര്യയെയും മക്കളെയും കൈക്കുപിടിച്ചു നഗരത്തിനു പുറത്തുകൊണ്ടുപോയി വിട്ടു.
17 : അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുചെന്നു വിട്ടതിനുശേഷം അവരിലൊരുവന് പറഞ്ഞു: ജീവന് വേണമെങ്കില് ഓടിപ്പോവുക. പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കരുത്. താഴ്വരയിലെങ്ങും തങ്ങുകയുമരുത്. മലമുകളിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപെടുക. അല്ലെങ്കില് നിങ്ങള് വെന്തുനശിക്കും.
18 : ലോത്ത് പറഞ്ഞു: യജമാനനേ, അങ്ങനെ പറയരുതേ!
19 : ഞാന് അങ്ങയുടെ പ്രീതിക്കു പാത്രമായല്ലോ. എന്റെ ജീവന് രക്ഷിക്കുന്നതില് അവിടുന്നു വലിയ കാരുണ്യമാണു കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. എന്നാല്, മലയില് ഓടിക്കയറി രക്ഷപെടാന് എനിക്കു വയ്യാ. അപകടം എന്നെ പിടികൂടി ഞാന് മരിച്ചേക്കുമെന്നു ഭയപ്പെടുന്നു.
20 : ഇതാ, ആ കാണുന്ന പട്ടണം ഓടി രക്ഷപെടാവുന്നത്ര അടുത്താണ്, ചെറുതുമാണ്. ഞാന് അങ്ങോട്ട് ഓടി രക്ഷപെട്ടുകൊള്ളട്ടെ? - അതു ചെറുതാണല്ലോ - അങ്ങനെ എനിക്ക് ജീവന് രക്ഷിക്കാം.
21 : അവന് പറഞ്ഞു: ശരി, അക്കാര്യവും ഞാന് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ പറഞ്ഞ പട്ടണത്തെ ഞാന് നശിപ്പിക്കുകയില്ല. വേഗമാവട്ടെ; അങ്ങോട്ട് ഓടി രക്ഷപെടുക.
22 : നീ അവിടെയെത്തുംവരെ എനിക്കൊന്നും ചെയ്യാനാവില്ല. ആ പട്ടണത്തിനു സോവാര് എന്നു പേരുണ്ടായി.
23 : ലോത്ത് സോവാറില് എത്തിയപ്പോള് സൂര്യന് ഉദിച്ചുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.
24 : കര്ത്താവ് ആകാശത്തില് നിന്നു സോദോമിലും ഗൊമോറായിലും അഗ്നിയും ഗന്ധകവും വര്ഷിച്ചു.
25 : ആ പട്ടണങ്ങളെയും താഴ്വരകളെയും അവയിലെ നിവാസികളെയും സസ്യലതാദികളെയും അവിടുന്നു നാമാവശേഷമാക്കി.
26 : ലോത്തിന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ പിറകേ വരുകയായിരുന്നു. അവള് പിന്തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതുകൊണ്ട് ഒരു ഉപ്പുതൂണായിത്തീര്ന്നു.
27 : അബ്രാഹം അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ്, താന് കര്ത്താവിന്റെ മുമ്പില് നിന്ന സ്ഥലത്തേക്കുചെന്നു.
28 : അവന് സോദോമിനുംഗൊമോറായ്ക്കും താഴ്വരപ്രദേശങ്ങള്ക്കും നേരേനോക്കി. തീച്ചൂളയില് നിന്നെന്ന പോലെ ആ പ്രദേശത്തുനിന്നെല്ലാം പുകപൊങ്ങുന്നതു കണ്ടു.
29 : താഴ്വരകളിലെ നഗരങ്ങള് നശിപ്പിച്ചപ്പോള് ദൈവം അബ്രാഹത്തെ ഓര്ത്തു. ലോത്ത് പാര്ത്തിരുന്ന ഈ നഗരങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചപ്പോള് അവിടുന്നു ലോത്തിനെ നാശത്തില്നിന്നു രക്ഷിച്ചു.
30 : സോവാറില് പാര്ക്കാന് ലോത്തിനു ഭയമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവന് തന്റെ രണ്ടു പെണ്മക്കളോടുകൂടെ അവിടെനിന്നു പുറത്തു കടന്ന് മലയില് ഒരു ഗുഹയ്ക്കുള്ളില് പാര്ത്തു.
31 : മൂത്തവള് ഇളയവളോടു പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ പിതാവിനു പ്രായമായി. ലോകനടപ്പനുസരിച്ചു നമ്മോടു സംഗമിക്കുവാന് ഭൂമിയില് വേറൊരു പുരുഷനുമില്ല.
32 : അപ്പനെ വീഞ്ഞുകുടിപ്പിച്ച് നമുക്ക് അവനോടൊന്നിച്ചു ശയിക്കാം; അങ്ങനെ അപ്പന്റെ സന്താനപരമ്പര നിലനിര്ത്താം.
33 : അന്നുരാത്രി പിതാവിനെ അവര് വീഞ്ഞു കുടിപ്പിച്ചു; മൂത്തവള് പിതാവിന്റെ കൂടെ ശയിച്ചു. അവള് വന്നുകിടന്നതോ, എഴുന്നേറ്റുപോയതോ അവന് അറിഞ്ഞില്ല.
34 : പിറ്റേന്നു മൂത്തവള് ഇളയവളോടുപറഞ്ഞു: ഞാന് ഇന്നലെ അപ്പനോടൊന്നിച്ചു ശയിച്ചു. ഇന്നും നമുക്കവനെ വീഞ്ഞുകുടിപ്പിക്കാം. ഇന്നു നീ പോയി അവനോടുകൂടെ ശയിക്കുക. അങ്ങനെ അപ്പന്റെ സന്താന പരമ്പര നമുക്കു നിലനിര്ത്താം.
35 : അന്നുരാത്രിയിലും അവര് പിതാവിനെ വീഞ്ഞുകുടിപ്പിച്ചു; ഇളയവള് അവനോടൊന്നിച്ചു ശയിച്ചു. അവള് വന്നു കിടന്നതോ എഴുന്നേറ്റുപോയതോ അവന് അറിഞ്ഞില്ല.
36 : അങ്ങനെ ലോത്തിന്റെ രണ്ടു പുത്രിമാരും തങ്ങളുടെ പിതാവില് നിന്നു ഗര്ഭിണികളായി.
37 : മൂത്തവള്ക്ക് ഒരു മകന് ജനിച്ചു. മൊവാബ് എന്ന് അവനുപേരിട്ടു. ഇന്നുവരെയുണ്ടായിട്ടുള്ള മൊവാബ്യരുടെയെല്ലാം പിതാവാണ് അവന് .
38 : ഇളയവള്ക്കും ഒരു മകന് ജനിച്ചു. ബന്അമ്മി എന്ന് അവനു പേരിട്ടു. ഇന്നുവരെയുണ്ടായിട്ടുള്ള അമ്മോന്യരുടെയെല്ലാം പിതാവാണ് അവന് .