पवित्र बाइबिल
പുതിയ നിയമം
മത്തായി
അദ്ധ്യായം 25
-
പത്തുകന്യകമാരുടെ ഉപമ
- Verse 1: സ്വര്ഗരാജ്യം, വിളക്കുമെടുത്ത് മണവാളനെ എതിരേല്ക്കാന് പുറപ്പെട്ട പത്തുകന്യകമാര്ക്കു സദൃശം.
- Verse 2: അവരില് അഞ്ചു പേര് വിവേകശൂന്യരും അഞ്ചുപേര് വിവേകവതികളുമായിരുന്നു.
- Verse 3: വിവേകശൂന്യകള് വിളക്കെടുത്തപ്പോള് എണ്ണ കരുതിയില്ല.
- Verse 4: വിവേകവതികളാകട്ടെ വിളക്കുകളോടൊപ്പം പാത്രങ്ങളില് എണ്ണയും എടുത്തിരുന്നു.
- Verse 5: മണവാളന് വരാന് വൈകി. ഉറക്കം വരുകയാല് കന്യകമാര് കിടന്നുറങ്ങി.
- Verse 6: അര്ധരാത്രിയില്, ഇതാ, മണവാളന്! പുറത്തുവന്ന് അവനെ എതിരേല്ക്കുവിന്! എന്ന് ആര്പ്പുവിളിയുണ്ടായി.
- Verse 7: ആ കന്യകമാരെല്ലാം ഉണര്ന്ന് വിളക്കുകള് തെളിച്ചു.
- Verse 8: വിവേക ശൂന്യകള് വിവേകവതികളോടു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ വിളക്കുകള് അണഞ്ഞുപോകുന്നതിനാല് നിങ്ങളുടെ എണ്ണയില് കുറെ ഞങ്ങള്ക്കു തരുക.
- Verse 9: വിവേകവതികള് മറുപടി പറഞ്ഞു: ഞങ്ങള്ക്കും നിങ്ങള്ക്കും മതിയാകാതെ വരുമെന്നതിനാല് നിങ്ങള് വില്പനക്കാരുടെ അടുത്തുപോയി വാങ്ങിക്കൊള്ളുവിന്.
- Verse 10: അവര് വാങ്ങാന് പോയപ്പോള് മണവാളന് വന്നു. ഒരുങ്ങിയിരുന്നവര് അവനോടൊത്തു വിവാഹവിരുന്നിന് അകത്തു പ്രവേശിച്ചു; വാതില് അടയ്ക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
- Verse 11: പിന്നീട് മറ്റു കന്യകമാര് വന്ന്, കര്ത്താവേ, കര്ത്താവേ, ഞങ്ങള്ക്കു തുറന്നു തരണമേ എന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.
- Verse 12: അവന് പ്രതിവചിച്ചു: സത്യമായി ഞാന് നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഞാന് നിങ്ങളെ അറിയുകയില്ല.
- Verse 13: അതുകൊണ്ട് ജാഗരൂകരായിരിക്കുവിന്. ആദിവസമോ മണിക്കൂറോ നിങ്ങള് അറിയുന്നില്ല.
-
താലന്തുകളുടെ ഉപമ (ലൂക്കാ 19: 1219 : 27 )
- Verse 14: ഒരുവന് യാത്ര പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് ഭൃത്യന്മാരെ വിളിച്ച് തന്റെ സമ്പത്ത് അവരെ ഭരമേല്പിച്ചതുപോലെയാണ് സ്വര്ഗരാജ്യം.
- Verse 15: അവന് ഓരോരുത്തന്റെയും കഴിവനുസരിച്ച് ഒരുവന് അഞ്ചു താലന്തും മറ്റൊരുവന് രണ്ടും വേറൊരുവന് ഒന്നും കൊടുത്തശേഷംയാത്ര പുറപ്പെട്ടു.
- Verse 16: അഞ്ചു താലന്തു ലഭിച്ചവന് ഉടനെപോയി വ്യാപാരം ചെയ്ത് അഞ്ചു താലന്തു കൂടി സമ്പാദിച്ചു.
- Verse 17: രണ്ടു താലന്തു കിട്ടിയവനും രണ്ടുകൂടി നേടി.
- Verse 18: എന്നാല്, ഒരു താലന്തു ലഭിച്ചവന് പോയി നിലം കുഴിച്ച് യജമാനന്റെ പണം മറച്ചുവച്ചു.
- Verse 19: ഏറെക്കാലത്തിനുശേഷം ആ ഭ്യത്യന്മാരുടെയജമാനന് വന്ന് അവരുമായി കണക്കുതീര്ത്തു.
- Verse 20: അഞ്ചു താലന്തു കിട്ടിയവന് വന്ന്, അഞ്ചു കൂടി സമര്പ്പിച്ച്, യജമാനനേ, നീ എനിക്ക് അഞ്ചു താലന്താണല്ലോ നല്കിയത്. ഇതാ, ഞാന് അഞ്ചുകൂടി സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
- Verse 21: യജമാനന് പറഞ്ഞു: കൊള്ളാം, നല്ലവനും വിശ്വസ്തനുമായ ഭൃത്യാ, അല്പകാര്യങ്ങളില് വിശ്വസ്തനായിരുന്നതിനാല് അനേകകാര്യങ്ങള് നിന്നെ ഞാന് ഭരമേല്പിക്കും. നിന്റെ യജമാനന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്കു നീ പ്രവേശിക്കുക.
- Verse 22: രണ്ടു താലന്തു കിട്ടിയ വനും വന്നുപറഞ്ഞു: യജമാനനേ, നീ എനിക്കു രണ്ടു താലന്താണല്ലോ നല്കിയത്. ഇതാ, ഞാന് രണ്ടുകൂടി സമ്പാദിച്ചിരിക്കുന്നു.
- Verse 23: യജമാനന് പറഞ്ഞു: കൊള്ളാം, നല്ലവനും വിശ്വസ്തനുമായ ഭൃത്യാ, അല്പകാര്യങ്ങളില് വിശ്വസ്തനായിരുന്നതിനാല് അനേക കാര്യങ്ങള് നിന്നെ ഞാന് ഭരമേല്പിക്കും. നിന്റെ യജമാനന്റെ സന്തോഷത്തിലേക്കു നീ പ്രവേശിക്കുക.
- Verse 24: ഒരു താലന്തു കിട്ടിയവന് വന്നു പറഞ്ഞു:യജമാനനേ, നീ വിതയ്ക്കാത്തിടത്തുനിന്നു കൊയ്യുകയും വിതറാത്തിടത്തുനിന്നു ശേഖരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കഠിനഹൃദയനാണെന്ന് ഞാന് മനസ്സിലാക്കി.
- Verse 25: അതിനാല് ഞാന് ഭയപ്പെട്ട് നിന്റെ താലന്ത് മണ്ണില് മറച്ചുവച്ചു. ഇതാ, നിന്േറ ത് എടുത്തുകൊളളുക.
- Verse 26: യജമാനന് പറഞ്ഞു: ദുഷ്ടനും മടിയനുമായ ഭൃത്യാ, ഞാന് വിതയ്ക്കാത്തിടത്തുനിന്നു കൊയ്യുന്നവനും വിതറാത്തിടത്തുനിന്ന് ശേഖരിക്കുന്നവനും ആണെന്നു നീ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നല്ലോ.
- Verse 27: എന്റെ നാണയം നീ പണവ്യാപാരികളുടെ പക്കല് നിക്ഷേപിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഞാന് വന്ന് എന്റെ പണം പലിശ സഹിതം വാങ്ങുമായിരുന്നു.
- Verse 28: ആ താലന്ത് അവനില് നിന്നെടുത്ത്, പത്തു താലന്തുള്ളവനുകൊടുക്കുക.
- Verse 29: ഉള്ളവനു നല്കപ്പെടും; അവനു സമൃദ്ധിയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യും. ഇല്ലാത്തവനില്നിന്ന് ഉള്ളതുപോലും എടുക്കപ്പെടും.
- Verse 30: പ്രയോജനമില്ലാത്ത ആ ഭൃത്യനെ പുറത്ത് അന്ധകാരത്തിലേക്കു തള്ളിക്കളയുക. അവിടെ വിലാപവും പല്ലുകടിയുമായിരിക്കും.
-
അവസാന വിധി
- Verse 31: മനുഷ്യപുത്രന് എല്ലാ ദൂതന്മാരോടുംകൂടെ മഹത്വത്തില് എഴുന്നള്ളുമ്പോള് അവന് തന്റെ മഹിമയുടെ സിംഹാസനത്തില് ഉപവിഷ്ടനാകും.
- Verse 32: അവന്റെ മുമ്പില് എല്ലാ ജനതകളും ഒരുമിച്ചു കൂട്ടപ്പെടും. ഇടയന് ചെമ്മരിയാടുകളെ കോലാടുകളില്നിന്നു വേര്തിരിക്കുന്നതുപോലെ
- Verse 33: അവന് അവരെ തമ്മില് വേര്തിരിക്കും. അവന് ചെമ്മരിയാടുകളെ തന്റെ വലത്തുവശത്തും കോലാടുകളെ ഇടത്തുവശത്തും നിറുത്തും.
- Verse 34: അനന്തരം രാജാവ് തന്റെ വലത്തുഭാഗത്തുള്ളവരോട് അരുളിച്ചെയ്യും: എന്റെ പിതാവിനാല് അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരേ, വരുവിന്, ലോകസ്ഥാപനം മുതല് നിങ്ങള്ക്കായി സജ്ജമാക്കിയിരിക്കുന്ന രാജ്യം അവകാശപ്പെടുത്തുവിന്.
- Verse 35: എന്തെന്നാല് എനിക്കു വിശന്നു; നിങ്ങള് ഭക്ഷിക്കാന് തന്നു. എനിക്കു ദാഹിച്ചു; നിങ്ങള് കുടിക്കാന് തന്നു. ഞാന് പരദേശിയായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ സ്വീകരിച്ചു.
- Verse 36: ഞാന് നഗ്നനായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചു. ഞാന് രോഗിയായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ സന്ദര്ശിച്ചു. ഞാന് കാരാഗൃഹത്തിലായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്റെ യടുത്തു വന്നു.
- Verse 37: അപ്പോള് നീതിമാന്മാര് ഇങ്ങനെ മറുപടി പറയും: കര്ത്താവേ, നിന്നെ വിശക്കുന്നവനായിക്കണ്ട് ഞങ്ങള് ആഹാരം നല്കിയതും ദാഹിക്കുന്നവനായികണ്ട് കുടിക്കാന് നല്കിയതും എപ്പോള്?
- Verse 38: നിന്നെ പരദേശിയായിക്കണ്ട് സ്വീകരിച്ചതും നഗ്നനായിക്കണ്ട് ഉടുപ്പിച്ചതും എപ്പോള്?
- Verse 39: നിന്നെ ഞങ്ങള് രോഗാവസ്ഥയിലോകാരാഗൃഹത്തിലോകണ്ടു സന്ദര്ശിച്ചത് എപ്പോള്?
- Verse 40: രാജാവു മറുപടി പറയും: സത്യമായി ഞാന് നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, എന്റെ ഏറ്റവും എളിയ ഈ സഹോദരന്മാരില് ഒരുവന് നിങ്ങള് ഇതു ചെയ്തുകൊടുത്തപ്പോള് എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്തുതന്നത്.
- Verse 41: അനന്തരം അവന് തന്റെ ഇടത്തു ഭാഗത്തുള്ളവരോടു പറയും: ശപിക്കപ്പെട്ടവരേ, നിങ്ങള് എന്നില് നിന്നകന്ന് പിശാചിനും അവന്റെ ദൂതന്മാര്ക്കുമായി സജ്ജമാക്കിയിരിക്കുന്ന നിത്യാഗ്നിയിലേക്കു പോകുവിന്.
- Verse 42: എനിക്കു വിശന്നു; നിങ്ങള് ആഹാരം തന്നില്ല. എനിക്കു ദാഹിച്ചു; നിങ്ങള് കുടിക്കാന് തന്നില്ല.
- Verse 43: ഞാന് പരദേശിയായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ സ്വീകരിച്ചില്ല. ഞാന് നഗ്നനായിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ ഉടുപ്പിച്ചില്ല. രോഗാവസ്ഥയിലും കാരാഗൃഹത്തിലും ആയിരുന്നു; നിങ്ങള് എന്നെ സന്ദര്ശിച്ചില്ല.
- Verse 44: അപ്പോള് അവര് ചോദിക്കും: കര്ത്താവേ, ഞങ്ങള് നിന്നെ വിശക്കുന്നവനോ, ദാഹിക്കുന്നവനോ, പരദേശിയോ, നഗ്നനോരോഗിയോ, കാരാഗൃഹത്തില് കഴിയുന്നവനോ ആയി കണ്ടതും നിനക്കു ശുശ്രൂഷ ചെയ്യാതിരുന്നതും എപ്പോള്?
- Verse 45: അവന് മറുപടി പറയും: സത്യമായി ഞാന് നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, ഈ ഏറ്റവും എളിയവരില് ഒരുവന് നിങ്ങള് ഇതു ചെയ്യാതിരുന്നപ്പോള് എനിക്കു തന്നെയാണു ചെയ്യാതിരുന്നത്.
- Verse 46: ഇവര് നിത്യശിക്ഷയിലേക്കും നീതിമാന്മാര് നിത്യജീവനിലേക്കും പ്രവേശിക്കും.
